تبلیغات
فرهیختگان بسکتبال ایران - یادمان بیادماندنی های بسکتبال / مراسم نکوداشت جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی مربیان پیشکسوت بسکتبال چگونه برگزار شد؟

یادمان بیادماندنی های بسکتبال / مراسم نکوداشت جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی مربیان پیشکسوت بسکتبال چگونه برگزار شد؟

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 03:26 ب.ظ  •   


افشین رضاپور / جمعه بود و در ساعت 11 صبح بود که اتومبیل های مدل های مختلف در حوالی خیابان کوهپایه در اطراف مجتمع آموزشی فرهنگی پیشگامان یکی بعد از دیگری پارک می شدند و از داخل آنها افرادی پایین می آمدند که هر کدام آنها بخشی از تاریخ بسکتبال ایران در گذر نسل ها بودند.

مهندس علی مقدسیان ، حسن کریمی و دکتر مهدی نمازی زاده سه تن از بزرگان بسکتبال ایران در همان لحظه های آغازین ورود مهمانان به تالار پذیرایی مجتمع پیشگامان ، اعتبار گردهمایی بزرگان بسکتبال را به رخ کشیدند.قرار بود مراسم نکوداشت دو تن از اساتید و مربیان بسکتبال ایران جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی در همین مجتمع برگزار شود و همین بهانه ای شد تا جمعی از مردان و دوستان قدیمی بسکتبال دوباره غبار سال های دوری از یکدیگر را کنار بزنند و در یک فضای صمیمی از این روزها و آن روزهای گذشته بگویند. از ورزش که به مثابه جهانی است به سوی دوستی ها و صمیمی ترین نگاهها و در واقع تعبیری که اوتمار ویس دارد و می نویسد : " جهان در ورزش باز می شود".

آقایان و خانم ها در مراسم گرامیداشت نبوی و شریعت نژاد که به همت ناصرسلیمی و سعید علی آبادی از شاگردان قدیمی این دو بزرگوار و دکتر محمدرضا رضاعلی مدیر مجتمع پیشگامان برگزار شد ، با خاطره بازی های خود در ورزش بار دیگر این باور را بوجود آورند که یکی از نهادهای اصلی اجتماعی ، ورزش است. در ورزش است که ما احساس ها ، شکوه و عظمت را تجربه می کنیم و این ها جایگزینی برای روزمرگی خسته کننده و بی روح در اختیار ما می گذارند.

روز جمعه بود که توسط سخنرانان روی مفاهیم انسانی در ورزش بارها تاکید شد اینکه انسان نیاز به توجه ، تایید و احترام دیگران دارد و ورزش به مثابه مکانی برای کسب تایید اجتماعی ، الگوهای واقعی فعالیت را به منزله ذهنیت اجتماعی در اختیار انسان می گذارد و با این کار به ما زندگی می دهد. ورزش نشانی از هستی انسانی است. ورزش منبعی برای کسب هویت و خشنودی است و تجاربی که زمینه کسب تعادل روانی و کیفیت بهتر زندگی است.

ورزشکار با دستاوردهای ورزشی موفق می شود رضایت اجتماعی را که جامعه پیچیده به انسان می دهد کسب کند. در این راستا هدف محترم بودن ؛ مشابه بودن ، عضو بودن و شرکت داشتن است. اطمینان به متعلق بودن یکی از راههای رسیدن به اعتماد به نفس اجتماعی است . کسب احترام از این طریق که فردیت در آن بی رنگ است بیشتر در ورزش های تیمی از جمله بسکتبال دیده می شود که به قول منوچهر خان زندی پیشکسوت رسانه های ورزشی، تشکل پیشکسوتان بسکتبال در یک سال گذشته بی مانند بوده است.

هر چا که افراد جمع می شوند و برای دیدن و شنیدن آماده اند ، فضایی برای تحقق عمومی فراهم است. ورزش به بهترین شکل از طریق میدان رقابت یا گردهمایی ها نقش های عمومی را نشان می دهد. تحصیلکرده های ورزش علاوه بر پشت سرگذاشتن دوران قهرمانی و تحصیل در جامعه صاحب موقعیتی قابل احترام هستند بنابراین هدف گردهمایی های این افراد کسب موفقیت های ورزشی نیست بلکه برقراری تماس های اجتماعی است زیرا می توان دوباره تجربیات دوران قهرمانی را با تایید ، تشویق و احترام اجتماعی به دست آورد.

در بسکتبال ایران که صاحبان منافع آن دچار کوررنگی در تشخیص پیشکسوت اند ، باید سهم ویژه ای برای پیشکسوتان تحصیلکرده ، پزشکان ، اساتید دانشگاهها ، وکلا و تکنیسین ها و شغل های دیگر قائل شد. بسکتبال زمین مناسبی است که باید بذر انگیزه ورزشی در آن بروید و به قول دکتر فرهاد هژیر که می گوید باید سیستم را در مسیر تصحیح و پیشرفت قرار دهیم تا در فضای گفت و گو هر فرد به میزان توانایی اش در پشبرد اهداف مسیر نقش آفرینی کند.  

این یک واقعیت است که ورزشکاران دوره قدیم و جدید برای عزت اجتماعی می جنگند از این رو با پوشش ورزشی و تجارب و آگاهی می توانند سرمشق های مناسبی برای جوانان باشند. همان جوانانی که دکتر رضاعلی در پایان مراسم از آنها در مجتمع آموزشی خود رونمایی کرد و به ستارگان دیروز بسکتبال نشان شان داد زیرا این ستارگان دیروز نمادی برای موفقیت در زندگی برای چوانان امروز بشمار می روند. آنها هنگام تصمیم گیری درباره شغل ، جهت گیری تحصیلی و ورزشی در زندگی می توانند این بزرگان را سرمشق خود قرار دهند.

این روزها که هیجان های احساسی و نگاه بی فرهنگی صاحبان منافع در بسکتبال با کار یکنواخت ، مکانیکی و یک بعدی ، رضایت خیلی ها از جمله پیشکسوتان و پیران دیر این ورزش را فراهم نمی کند، بانی شدن چنین مراسمی از سوی افراد دلسوز و عاشق با نگاهی متمدنانه به عنوان یک شهروند فرهنگی به ناصرسلیمی ، سعید علی آبادی و دکتر رضاعلی دست مریزاد دارد. زیرا بسکتبال در این سال ها بدشکل ، زمخت و خشن تعریف شده و شاخص های نمادین و قابل فهم آن تحریف شده اند.در این مورد شکی نیست با اشاعه گسترده این ورزش و میزان همبستگی اجتماعی باید از فقدان ارتباط ، تنهایی و بی همدردی در ساختار سنتی و تحریف شده بسکتبال پرهیز کرد و به مفاهیمی آشنا مملو از مهرورزی و دوستی با بزرگان جامعه بزرگ بسکتبال ایران رسید.   



آخرین ویرایش: - -

 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.