تبلیغات
فرهیختگان بسکتبال ایران

یادمان بیادماندنی های بسکتبال / مراسم نکوداشت جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی مربیان پیشکسوت بسکتبال چگونه برگزار شد؟

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:26 ب.ظ  •   


افشین رضاپور / جمعه بود و در ساعت 11 صبح بود که اتومبیل های مدل های مختلف در حوالی خیابان کوهپایه در اطراف مجتمع آموزشی فرهنگی پیشگامان یکی بعد از دیگری پارک می شدند و از داخل آنها افرادی پایین می آمدند که هر کدام آنها بخشی از تاریخ بسکتبال ایران در گذر نسل ها بودند.

مهندس علی مقدسیان ، حسن کریمی و دکتر مهدی نمازی زاده سه تن از بزرگان بسکتبال ایران در همان لحظه های آغازین ورود مهمانان به تالار پذیرایی مجتمع پیشگامان ، اعتبار گردهمایی بزرگان بسکتبال را به رخ کشیدند.قرار بود مراسم نکوداشت دو تن از اساتید و مربیان بسکتبال ایران جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی در همین مجتمع برگزار شود و همین بهانه ای شد تا جمعی از مردان و دوستان قدیمی بسکتبال دوباره غبار سال های دوری از یکدیگر را کنار بزنند و در یک فضای صمیمی از این روزها و آن روزهای گذشته بگویند. از ورزش که به مثابه جهانی است به سوی دوستی ها و صمیمی ترین نگاهها و در واقع تعبیری که اوتمار ویس دارد و می نویسد : " جهان در ورزش باز می شود".

آقایان و خانم ها در مراسم گرامیداشت نبوی و شریعت نژاد که به همت ناصرسلیمی و سعید علی آبادی از شاگردان قدیمی این دو بزرگوار و دکتر محمدرضا رضاعلی مدیر مجتمع پیشگامان برگزار شد ، با خاطره بازی های خود در ورزش بار دیگر این باور را بوجود آورند که یکی از نهادهای اصلی اجتماعی ، ورزش است. در ورزش است که ما احساس ها ، شکوه و عظمت را تجربه می کنیم و این ها جایگزینی برای روزمرگی خسته کننده و بی روح در اختیار ما می گذارند.

روز جمعه بود که توسط سخنرانان روی مفاهیم انسانی در ورزش بارها تاکید شد اینکه انسان نیاز به توجه ، تایید و احترام دیگران دارد و ورزش به مثابه مکانی برای کسب تایید اجتماعی ، الگوهای واقعی فعالیت را به منزله ذهنیت اجتماعی در اختیار انسان می گذارد و با این کار به ما زندگی می دهد. ورزش نشانی از هستی انسانی است. ورزش منبعی برای کسب هویت و خشنودی است و تجاربی که زمینه کسب تعادل روانی و کیفیت بهتر زندگی است.

ورزشکار با دستاوردهای ورزشی موفق می شود رضایت اجتماعی را که جامعه پیچیده به انسان می دهد کسب کند. در این راستا هدف محترم بودن ؛ مشابه بودن ، عضو بودن و شرکت داشتن است. اطمینان به متعلق بودن یکی از راههای رسیدن به اعتماد به نفس اجتماعی است . کسب احترام از این طریق که فردیت در آن بی رنگ است بیشتر در ورزش های تیمی از جمله بسکتبال دیده می شود که به قول منوچهر خان زندی پیشکسوت رسانه های ورزشی، تشکل پیشکسوتان بسکتبال در یک سال گذشته بی مانند بوده است.

هر چا که افراد جمع می شوند و برای دیدن و شنیدن آماده اند ، فضایی برای تحقق عمومی فراهم است. ورزش به بهترین شکل از طریق میدان رقابت یا گردهمایی ها نقش های عمومی را نشان می دهد. تحصیلکرده های ورزش علاوه بر پشت سرگذاشتن دوران قهرمانی و تحصیل در جامعه صاحب موقعیتی قابل احترام هستند بنابراین هدف گردهمایی های این افراد کسب موفقیت های ورزشی نیست بلکه برقراری تماس های اجتماعی است زیرا می توان دوباره تجربیات دوران قهرمانی را با تایید ، تشویق و احترام اجتماعی به دست آورد.

در بسکتبال ایران که صاحبان منافع آن دچار کوررنگی در تشخیص پیشکسوت اند ، باید سهم ویژه ای برای پیشکسوتان تحصیلکرده ، پزشکان ، اساتید دانشگاهها ، وکلا و تکنیسین ها و شغل های دیگر قائل شد. بسکتبال زمین مناسبی است که باید بذر انگیزه ورزشی در آن بروید و به قول دکتر فرهاد هژیر که می گوید باید سیستم را در مسیر تصحیح و پیشرفت قرار دهیم تا در فضای گفت و گو هر فرد به میزان توانایی اش در پشبرد اهداف مسیر نقش آفرینی کند.  

این یک واقعیت است که ورزشکاران دوره قدیم و جدید برای عزت اجتماعی می جنگند از این رو با پوشش ورزشی و تجارب و آگاهی می توانند سرمشق های مناسبی برای جوانان باشند. همان جوانانی که دکتر رضاعلی در پایان مراسم از آنها در مجتمع آموزشی خود رونمایی کرد و به ستارگان دیروز بسکتبال نشان شان داد زیرا این ستارگان دیروز نمادی برای موفقیت در زندگی برای چوانان امروز بشمار می روند. آنها هنگام تصمیم گیری درباره شغل ، جهت گیری تحصیلی و ورزشی در زندگی می توانند این بزرگان را سرمشق خود قرار دهند.

این روزها که هیجان های احساسی و نگاه بی فرهنگی صاحبان منافع در بسکتبال با کار یکنواخت ، مکانیکی و یک بعدی ، رضایت خیلی ها از جمله پیشکسوتان و پیران دیر این ورزش را فراهم نمی کند، بانی شدن چنین مراسمی از سوی افراد دلسوز و عاشق با نگاهی متمدنانه به عنوان یک شهروند فرهنگی به ناصرسلیمی ، سعید علی آبادی و دکتر رضاعلی دست مریزاد دارد. زیرا بسکتبال در این سال ها بدشکل ، زمخت و خشن تعریف شده و شاخص های نمادین و قابل فهم آن تحریف شده اند.در این مورد شکی نیست با اشاعه گسترده این ورزش و میزان همبستگی اجتماعی باید از فقدان ارتباط ، تنهایی و بی همدردی در ساختار سنتی و تحریف شده بسکتبال پرهیز کرد و به مفاهیمی آشنا مملو از مهرورزی و دوستی با بزرگان جامعه بزرگ بسکتبال ایران رسید.   



آخرین ویرایش: - -

مهندس مقدسیان: خانم های بسکتبال نمونه عفت و پاکی اند

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:25 ب.ظ  •   


مهندس علی مقدسیان از چهره های پیشکسوت در مقام های ورزشکاری ، معلمی و مدیریت نیم قرن گذشته بسکتبال ایران نخستین سخنران روز جمعه بود که توسط عنایت آتشی پیشکسوت ،  مفسر و کارشناس بسکتبال تلویزیون در مراسم نکوداشت داریوش نبوی و جمشید شریعت نژاد دو تن از مربیان پیشکسوت این رشته ورزشی دعوت شد تا دقایقی برای حاضران سخن بگوید. او گفت: خوشحالم بعد از مدت ها چهره های نورانی شما عزیزان را بار دیگر از نزدیک مشاهده می کنم. من از صمیم قلب برای کسانی که زحمت می کشند و این کار را برای شادی همه پیشکسوتان بسکتبال فراهم می کنند سپاسگزارم. شاید بعد از 58 سال معلمی ، امروز سخت ترین لحظه سخنرانی من  باشد زیرا جمع زیادی از حاضران در این مراسم  سال ها پیش با ده دوازده سال سن شاگردان من بودند اما امروز گرد پیری روی صورت شان نشسته و این خاصیت روزگار است. فراموش نکنید و بدون تعصب می گویم کمتر ورزشی این قدر چهره های تابناک و ستاره های درخشان در خود پرورانده است . چه در ورزش چه در اخلاق .

این پیشکسوت بسکتبال در ادامه سخنان خود اضافه کرد: جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی که امروز به پاس خدمات شان در بسکتبال اینجا جمع شده ایم هرگز در سمت های مختلفم در بسکتبال ندیده بودم حتی در بحرانی ترین شرایط بازی ، کوچکترین بی اخلاقی نسبت به داوران، تیم حریف یا بازیکنان خود نشان بدهند. نمونه ای از اخلاق و صفات بارز انسانی بودند و در این جمع به هر که نگاه می کنم می بینم همه شما این چنین صفاتی داشتید.

مهندس مقدسیان ادامه داد:  خانم های پیشکسوت بسکتبال  که در زمین ورزش بودند نمونه اخلاق ، پاکی و عفت بودند و اکنون برخی از آنها مادرانی هستند که فرزندان آنها در دامان ورزشکاران قهرمان و ارزنده پرورش یافته اند. تعداد زیادی از آن ها همراه تحصیل ورزش کرده اند و در هر دو جبهه موفق شده اند و اینک به عنوان اساتید برجسته اینجا حضور دارند. 



آخرین ویرایش: - -

استاد حسن کریمی : پیشکسوت یعنی قدمت ، خدمت و پهلوانی

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:25 ب.ظ  •   


یکی دیگر از پیشکسوتان سخنران در مراسم گرامیداشت داریوش نبوی و جمشید شریعت نژاد ، حسن کریمی بود که بنا به گفته بسیاری از حاضران در جمع به گردن خیلی ها در بسکتبال حق دارد. استاد کریمی گفت: این وظیفه فدراسیون بسکتبال است که چنین مراسمی را تدارک ببینید و به مقام پیشکسوت ارج بگذارد. پیشکسوتان هر دوره ای در واقع به حرکت بسکتبال استمرار دادند ، سال ها خون و جگر خوردند و امروز این ورزش در اختیار نسل های تازه قرار گرفته است.

این پیشکسوت بسکتبال ادامه داد: در قدیم که هنوز سالن بسکتبال نبود ما در فضای باز بازی می کردیم . زمین را جارو و پارو می کردیم تازه بعد از کلی دوندگی برای آماده سازی زمین به خود بازی می رسیدیم. یعنی اینجوری استمرار دادیم تا امروز که متاسفانه  فدراسیون بسکتبال به پیشکسوتان بهای لازم نمی دهد . بارها به رییس فدراسیون هم  گفتم شما عاشق بسکتبال هستید اما چرا درها را بسته اید و این همه تجربه را نادیده می گیرید؟  

استاد حسن کریمی با اشاره به دکتر نمازی زاده گفت : ایشان استاد مسلم بسکتبال هستند و سرمایه بزرگی برای این ورزش بشمار می آیند اما جایگاه شان در بسکتبال کجاست ؟ من با تعریفی که از پیشکسوت می شود مشکل دارم و به اعتقادم پیشکسوت کسی است که  علاوه بر  قدمت ،  خدمت کرده باشد و پهلوان است. کسی که دست بگیرد و به دیگران کمک کند و با زمان پیش برود همچنین بر دانش خود در هر دوره اضافه کند  پیشکسوت واقعی است .



آخرین ویرایش: - -

زندی : علاقه ام به بسکتبال چند برابر شده است

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:24 ب.ظ  •   


منوچهر زندی پیشکسوت رسانه یکی از مدعوین مراسم نکوداشت جمشید شریعت نژاد و داریوش نبوی مربیان پیشکسوت بسکتبال ایران بود که طی سخنانی اعلام کرد: چند سالی است که بنا به رویه های غلط  در ورزش ما پیشکسوتان در خانه های شان نشسته اند و ورزش از فیض بهره گیری آنها محروم است. فدراسیون ها بد شکل می گیرند و مجامع فدراسیون ها در ظاهر دموکراتیک است. اما پرسش من این است چرا هیچ کدام از شماها در مجامع نیستید؟  

زندی با اشاره به رویکرد وزارت ورزش و جوانان به بحث مجامع انتخابات گفت : خوشبختانه مدیران ورزش این موارد را به خوبی دریافته اند اما مشکلات ما مربوط به یک یا دو سال گذشته نیست و به صورت قانونی سرمان کلاه رفته است. باید کمک کنیم تا تشکل های این چنین بتواند راهکارهای مناسبی برای استفاده از تجربیات پیشکسوتان در ورزش  ایجاد کند.

مدیر باشگاه پیشکسوتان ورزش درباره میزان همبستگی بین اهالی ورزش ها از بوکس و بسکتبال مثال زد و گفت :  دو سال از کار باشگاه پیشکسوتان می گذرد و در این مدت بوکس و بسکتبال نمونه های استثنایی ما هستند. آقایان امیرایلیاوی، علی شکوری و نصرت اله جعفریان  به اتفاق  خانم گرافیان در باشگاه پیشکسوتان نمونه های کاملی از اخلاص ، همت و غیرت ورزشی هستند. بعد از دیدن علاقه آنها به اتفاق خواهران شجاعی به کار در باشگاه هر کجا بتوانم به بسکتبال بیشتر کمک می کنم.

این پیشکسوت ورزش ادامه داد: حیف  است در ورزش بسکتبال سعید فتحی نباشد یا میزاآقابیک و رضاپور را بزنیم و به پیشکسوتان دیگر بی مهری شود. افراد باید بمانند و با هم کار کنند. در بیست سالی که کار بین المللی می کنم در همه مجامع بین المللی افراد از تحصیلکرده ها و باتجربه های همان ورزش ها برگزیده شده اند.

زندی درباره اثرات منفی بی توجهی به پیشکسوتان گفت: افرادی که بیرون می مانند بعد از مدتی فکر می کنند دیگر کاره ای نیستند و کاری از دستشان برنمی آید. این یک معضل شده و ما زمان زیادی گذاشته ایم تا به یک پیشکسوت با این افکار بگوییم هنوز دارای جایگاه و شخصیت هستی و باید بیایی. در نهاد باشگاه که خبری از پیشکسوتان نیست و فدراسیون ها با خودکامگی مطلق افراد را کنار می زنند. از آدمی که یک کم زبان دارد خوششان نمی آید و کنارش می گذارند . 



آخرین ویرایش: - -

فتحی : عشق ورزیدن به بسکتبال هنر مردان بزرگ است

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:24 ب.ظ  •   


مهندس سعید فتحی از مربیان بسکتبال ایران که از وی به عنوان معمار بسکتبال کنونی با قهرمانی هایی که در آسیا برای نخستین بار در تاریخ بسکتبال ایران به دست آمد، نام برده می شود در مراسم گرامیداشت جمشید شرایعت نژاد و داریوش نبوی مربیان بسکتبال گفت : وقتی جوانتر بودم همیشه فکر می کردم بزرگترین هنرم این باشد به جای بسکتبال ، هنر یادگیری را به بازیکنانم یاد بدهم چون می خواستم به آنها بگویم به منبع اطلاعاتی شان وابسته نباشند و بتوانند از هر پدیده ای استفاده و رشد کنند و همین هم باعث افتخارم شدند .

این مربی بسکتبال که کارهای پایه ای وسیع او در اواخر دهه هفتاد باعث به وجود آمدن موفقیت های بیشمار بسکتبال ایران در سال های بعد شد ادامه داد: وقتی مرا خاک کردند! تازه افتخارآفرینی بازیکنان من آغاز شد در غیاب و بدون حضور من. ولی وقتی پروازم را بالاتر می برم و کمتر موانع ابتدایی را می بینم به ویژگی های آدم های بزرگی می رسم مانند آقایان شریعت نژاد و نبوی دو تا الگوی کاملا متمایز. یکی اصول گرا یک کاملا مصلحت اندیش که  کار آنها ساختن انسان بوده تا بازیکن و این همیشه قابل تقدیر است.

مهندس فتحی ادامه داد : بی شک رشد و اعتلای بسکتبال ایران مرهون غیرت و همت بزرگانی است که تمامی عشق و هنر خود را در ردای مربیگری بر تن کرده تا بتوانند جوانان این مرز و بوم را به این ورزش دانشگاهی علاقمند ساخته است و آنان را آنگونه که شایسته است پرورش دهد. تاثیری که مربی به روی یک ورزشکار دارد  نه فقط به چهار گوشه سالن بسکتبال محدود نمی شود بلکه در تمامی مراحل زندگی آنان نمود پیدا می کند. تبلور اندیشه های پهلوانی و داشتن مرام جوانمردی درس های ناگفته ای است که یک مربی با رفتار خود به شاگردانش می آموزد آنچه  که این دو عزیز در انجامش موفق و سر بلند بودند و به درجه والای استادی رسیده اند.

مهندس فتحی با اشاره به آموزه های مربیان و شرایط کار و زندگی در گذشته گفت: وقتی سخن از عشق به بسکتبال به میان می آید حقیقتا باید آن را در نام آوران گذشته جست و جو کرد. آنانی که در شرایطی از طریق این توپ نارنجی درس های معرفت زمزمه می کردند که نه خبری از قراردادهای آنچنانی بود و نه نشانه ای از رسانه هایی که شهره شدن را به ارمغان می آوردند. وقتی فارغ از شهرت و ثروت خالصانه به خدمت می پردازی آنجاست که چهره ات ،  نامت و یادت ماندگار می شود. امروز بر خود می بالیم که رهروان این دو بزرگوار هستیم . دو نام آوری که نام آشنا هستند ؛ جناب استاد آقای شریعت و جناب آقای نیوی تولدتان مبارک.



آخرین ویرایش: - -

دکتر میرزاآقابیگ: پیشکسوت سرمشق جوانان است

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:23 ب.ظ  •   


حسن میرزاآقابیگ معاون ورزش استان تهران و کاپیتان تیم ملی بسکتبال در دهه شصت برای دقایقی که پشت تریبون آمد از خاطراتش گفت و اینکه در زمان ریاست فدراسیون مهندس مقدسیان از تیم ملی خط خورد اما با وجود عشق به پیراهن تیم ملی از بازیکنان آن دوره حمایت کرد و خم به ابرو نیاورد.میرزاآقابیگ ادامه داد: سخن گفتن در حضور این همه اساتید و بزرگان بسکتبال کار سختی است بویژه که زمانی شاگرد همه این عزیزان بودم. آقایان شریعت نژاد و نبوی حق بزرگی به گردن بسکتبال ایران دارند . اینکه امروز شاگردان این دو عزیز دست در دست هم برای اساتید خود مراسم تجلیل برگزار می کنند گواه این است آنها در زمان خدمت خود به وظایف و مسئولیت هایی که در زمینه مربیگری داشتند به خوبی عمل کرده اند.

میرزآقابیگ به همراه دکتر فرامرز خالقی از بازیکنان سابق تیم ملی بسکتبال هستند که در فدراسیون های دیگر فعال اند. فرامرز خالقی مرد کاربلد مدیریت این روزها از بسکتبال به هندبال رفته و مدیر تیم های ملی هندبال است اتفاقا در مراسم نکوداشت جمشید شریعت نزاد و داریوش نبوی او عرفان اسماعیلاجیچ سرمربی تیم ملی هندبال را با خود به جمع بسکتبالی ها آورده بود و اهالی بسکتبال با خوش آمد گویی به زبان انگلیسی حق مهمان نوازی را بجا آوردند. دکتر میرزاآقابیگ هم خارج از بسکتبال و مسئولیتی که در ورزش تهران دارد در راگبی ایران مدیریت می کند و موفقیت های کم نظیری در مدت کوتاه بدست آورده است.اما تجارب این دو در بسکتبال و برای بسکتبال چه می شود پرسشی است که در طول برپایی مراسم چندین بار توسط حضار تکرار شد.

معاون ورزش اداره تربیت بدنی ورزش و جوانان استان تهران گفت: استفاده از همه تجارب و اندوخته های این عزیزان بر عهده یکایک شاگردان آنهاست و من با توجه به مسئولیتم در ورزش تهران به همراه  آقای گرشاسبی مدیر کل اخلاق مدار که خود از جنس ورزش بوده و به پیشکسوت احترام می گذارد سعی کرده ایم احترام این عزیزان را حفظ کرده و آنها را سرمشق جوانان ورزشکار کنیم.  



آخرین ویرایش: شنبه 28 آذر 1394 02:33 ب.ظ

دکتر هژیر: در مسیر تصحیح و پیشرفت گام برداریم

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:23 ب.ظ  •   


دکتر فرهاد هژیر استاد دانشگاه که پیش از این مقالات مهمی در حوزه مدیریت بسکتبال نوشته است از دیگر سخنرانان این مراسم بود. وی گفت : باعث خشنودی من است که اعضای راه انداز بسکتبال از قدیمی ترین ایام تا به امروز اینجا جمع شده اند. هر حوزه ای از فعالیت های اجتماعی تاریخ دارد. بسکتبال به مثابه یک سیستم یا یک نهاد تاریخچه ای داشته که مردان بزرگی راه انداز و شکل دهنده این ورزش شده اند. عده ای در حوزه عمل ، عده ای مدیریتی و برخی در حوزه مربیگری بر اساس نقش شان کار کرده اند تا این قطار امروز به اینجا رسیده است که بتوانیم در آسیا حرف بزنیم . در این راه هر کس یک سهمی داشته است .

دکتر هژیر ادامه داد : طبیعی است تفاوت های فردی بین انسان ها وجود دارد و باید بپذیریم این اصل علمی است در روانشناسی . بعضی تاثیرات افراد کیفی بوده در پیشرفت یک حوزه . جامعه بسکتبال ایران باید قدر همه افراد را بداند که آقایان شریعت نژاد و نبوی بخشی از این جامعه هستند یا دکتر نمازی زاده اولین دانشمد حوزه تربیت بدنس از خانواده بسکتبال است همین طور استاد کریمی که بنده بازیکن ایشان بودم در مسابقه هایی که در شوروی سابق برگزار شد.

دکتر هژیر با بیان اینکه همه افراد بسکتبال بدون سهم خواهی باید در موفقیت های آینده این ورزش نقش داشته باشند ادامه داد: منتقدین باید به بسکتبال به صورت چند علمه نگاه کنند. و انتقادها مبتنی به چند علمی بودن باشد. بسکتبال باید به این نتیجه برسد مردان بزرگ در کوتاه می آیند و خدمت می کنند . همه ما باید یاد بگیریم برای مدت کوتاهی آمده ایم. خواهشم این است دوستان بزرگوار به این گردهمایی ها به عنوان یک تشکل قدرتمند قوام یافته و باهمبستگی و انسجام از پایین به عنوان نهاد مدنی فشار بیاورند تا سیستم را در مسیر تصحیح و پیشرفت قرار دهیم . کسی را حذف نکنیم و در فضای گفت و گو هر کس بداند میزان توانایی اش چقدر است آن هم برای تاثیرگذاری بر مسیر به چه اندازه می تواند اثرگذار باشد.

این استاد دانشگاه درباره کنارماندن جمعی از قهرمانان و پیشکسوتان بسکتبال در ساختار فدراسیون ها گفت: قانون انتخاباتی بخاطر ناهمگونی سطح رشد فرهنگی به خصوص در حوزه ورزش ، سبب شده ورزشکاران هویت خودشان را تعریف کرده و به عنوان قهرمان کنار بمانند که این کار تبانی را در مسائل مختلف راحت کرده است. این قانون منشا نفوذ  پوپولیسم یا عامه گرایی در ورزش پیشرفت کرده و در قانون انتخابات باید آن را تصحیح کرد . امیدوارم با تلاش تشکل های مدنی این چنینی و دوستانی که قلم می زنند آقایان زندی و رضاپور این نکات که انسداد ایجاد می کند را کنار بزنیم . خوشبختانه سیستم فکری و  خردمند و فرهنگی در معاونت فرهنگی و پژوهشی وزارت ورزش و جوانان وجود دارد که مطالعات وسیعی در این زمینه انجام داده است تا ورزش ایران را در مسیر رشد قرار دهد. فراموش نکنیم دانش پیراسته شده تجربه  و یافته های عملی است که باید از آن استفاده کنیم. در بسکتبال امثال سعید فتحی بر مبنای اندیشه های علمی معمار بسکتبال ایران بودند و اساتید دیگری که در این حوزه ها باید از وجودشان بهره گرفت.



آخرین ویرایش: - -

دکتر نوروزیان : خوش به حالم که در چنین جمعی هستم

نویسنده : basketball basketball شنبه 28 آذر 1394 02:22 ب.ظ  •   


از جمع خانم ها مانند ؛ فریبا داوودی ، عطیه گرافیان ، دکتر روحانی و ... دکتر منیژه نوروزیان پیشکسوت بسکتبال و استاد دانشگاه پشت تریبون مراسم گرامیداشت داریوش نبوی و جمشید شریعت نژاد مربیان بسکتبال قرار گرفت و گفت تحت نظارت مربیانی بزرگ شده است که رسم انسان بودن را به او آموزش داده اند. دکتر نوروزیان ادامه داد:  تکنیک های بسکتبال را خیلی ها یاد می گیرند اما من با راهنمایی مربیانم در کنار تکنیک ، با دیگران بودن را آموختم همچنین ارج نهادن به صفات انسانی را.

دکتر نوروزیان گفت : من خوشبخت بودم که توانستم از داریوش نبوی  و جمشید شریعت نژاد در دوره بسکتبال خودم سود ببرم. من اکنون به عنوان مربی بیست نفر شاگرد دارم که آنها همان احساسی را  به من دارند که در گذشته خودم به مربیانم داشتم و این حس برای من خیلی خوشایند است. امروز هم در خدمت شما می گویم خوش به حالم که در چنین جمعی هستم.من حس می کنم بسکتبال همه چیز من بوده است . چگونه بردن ، بپا خاستن بعد از باختن  و رودر روی دیگران ایستادن و حرف زدن را بسکتبال به من آموخت. از اینکه احترام های لازم را به خانم ها می گذارید و ما این را در رفتار تان همیشه پیدا کرده ایم، سپاسگزارم.



آخرین ویرایش: شنبه 28 آذر 1394 02:22 ب.ظ

مشکل بسکتبال کیست؟/ گره ای به نام" رئیس"

نویسنده : basketball basketball دوشنبه 16 آذر 1394 02:58 ب.ظ  •   

رئیس فدراسیون بسکتبال دوباره همان حرف های 10 سال پیش را تکرار کردحرف هایی که همه می دانیم مشکلاتی که همه به آن واقفیم اما در طی این سالها هیچ راهکار و برنامه ای برای حل آنها ارائه نشده است .

 مدت ها بود حرف های مشحون را درباره مشکلات بسکتبال نشنیده و نخوانده بودیم حرف هایی که در یک دهه، بیشتر آنها را شنیدیم و دیگر خوب می دانیم رئیس در برابر هر سئوال چه جوابی خواهد داد. بعد از مدتها مصاحبه ای تفصیلی از رئیس منتشر شد که نه سئوال ها برای ما آنچنان تازگی داشت و نه جواب ها!

 

مشکلات و ضعف هایی که همه به آن واقفیم

 همه دیگر مشکلات بسکتبال را می دانیم. دیگر لازم نیست که رئیس بگوید سالن بسکتبال نداریم، دیگر لازم نیست از ضعف در گرفتن میزبانی ها بگوئیم، دیگر خوب می دانیم اگر ایران تقاضای میزبانی نمی دهد بخاطر نداشتن سالن است سالنی که آنقدر درباره آن صحبت و بازتاب داده شده است که دیگر رئیس می گوید کار حتی از التماس هم گذشته است! او می گوید" این مسئله دیگر بر عهده فدراسیون بسکتبال نیست و متعلق به نظام جمهوری اسلامی است. وقتی یک فدراسیون دارای یک سالن استاندارد دارای شرایط بین المللی نیست طبیعی است که در اجرای برنامه های خود دچار مشکل می شود."

 

باز هم سالن نداریم

همه خوب می دانیم سالن نداریم و در حال حاضر تنها سالن آبرومندی که در کشور وجود دارد سالن 12 هزار نفری آزادی است سالنی که بقیه فدراسیون ها توانایی بهره بردن از آن را دارند اما بسکتبال ندارد! چرایی نداشتنش را همین که خانواده بسکتبال می دانند کافی است!

 

باز هم حامی مالی نداریم

نداشتن حامی مالی یکی از مشکلات اساسی بسکتبال در سال های اخیر بوده است که بازهم رئیس دلیل این مشکل را به تلویزیون و پخش نشدن مسابقات بسکتبال ربط می دهد و زمانیکه گفته می شود دیگر فدراسیون ها هم همین شرایط را دارند اما توانسته اند حامی مالی پیدا کنند و چرا بسکتبال در این امر ناتوان است؟ آقای رئیس این بار جوابی متفاوت می دهد و می گوید:" شاید مشکل کار، من هستم. من شرایط بسیاری از مسئولین فدراسیون های دیگر را ندارم. این حامیان مالی که در فدراسیون های دیگر کار می کنند، دلشان برای ورزش ایران سوخته است؟ هنوز عده ای من و بسکتبال را از جنس خودشان نمی دانند و این ورزش را یک رشته غربی قلمداد می کنند. با این شرایط من چه کار کنم؟ بارها التماس و تقاضا کرده ام و همه جور تلاش به کار برده ام اما همانطور که به یک حامی مالی دستور می دهند که 27 میلیارد تومان به یک ورزش بدهد، می توانند به یک شرکت دیگر هم بگویند 15 میلیارد تومان در بسکتبال سرمایه گذاری کند."

 

منظور مشحون چیست؟

مشحون از کدام حامیان مالی حرف می زند که نه از سر دلسوزی بلکه از روی دستور به رشته ای ورود و سرمایه گذاری کرده است؟ منظور او چیست؟

مشحون گویا بعد از سال ها گره بسکتبال را پیدا کرده است و اعتقاد دارد که تفاوت بسکتبال با رشته های دیگر داشتن یک مشکل و آن هم 'رئیسش' است وگرنه بسکتبال هیچ مشکل دیگری ندارد. برای حل این مشکل هم باید رئیس را بردارند و یک فرد دیگر را بگذارند تا همه چیز حل شود. بسکتبال چه چیزی کم دارد که نمی تواند حامی مالی داشته باشد؟ آیا بسکتبال با این جذابیت، قابل قیاس با برخی از دیگر رشته هاست؟

 

چرا رئیس گره بسکتبال را باز نمی کند؟

مشحون در حالی این حرف ها را مطرح می کند که مشخص نیست آیا این اعتقاد قلبی اوست و یا اینکه از سر طعنه حرف می زند. اگر واقعا به این نقطه رسیده که تنها مشکل بسکتبال رئیس آن است پس چرا کنار نمی رود؟ او که همیشه می گوید خود را مدیون بسکتبال می داند و برای خدمت به این رشته آمده و هر کاری بتواند برای بهتر شدن اوضاع بسکتبال می کند اگر واقعا مدیون بسکتبال است و الان گره بسکتبال را پیدا کرده چرا آن را باز نمی کند؟

 

تعطیلی لیگ بر چه اساس و با کدام کار کارشناسی؟

آقای رئیس این بار اظهار نظر جالبی می کند و آنهم تعطیلی لیگ برتر است. یکی از مشکلات مشحون در طی این سالها برگزاری لیگ برتر بوده اگرچه هر ساله شاهد برگزار شدن این رقابت ها بودیم اما هر سال هم تغییر و تحولاتی اساسی داشته ایم و هنوز به یک ثبات نرسیدیم این در حالی است که بیش از یک دهه ریاست فدراسیون هنوز برگزاری لیگ برتر دستخوش تغییرات می شود. تغییرات از یک طرف و انصراف تیم ها از طرف دیگر از جمله معضلاتی است که مشحون در دوره ریاستش آنها را تجربه کرده است. او این بار خیال خود را راحت می کند و حرف از تعطیلی لیگ می زند!

او می گوید:" تا زمانی که من افتخار ریاست فدراسیون بسکتبال را دارم، بازیکن ملی متعلق به فدراسیون است نه باشگاه. وقتی تیم ملی بازی دارد، دیگر بازیکنان نمی توانند در باشگاه حضور داشته باشند. اگر باشگاه ها نیز جلوی این کار را بگیرند لیگ را تعطیل می کنیم. مسلم است که حاضریم لیگ را تعطیل کنیم زیرا تیم ملی و اهتزاز پرچم کشور برایمان مهمتر است. اگر باشگاه ها بگویند که ما نمی توانیم به تیم ملی بازیکن بدهیم، بازیکن در تیم ملی مصدوم می شود، ما مسابقه داریم، ما فلان مقدار هزینه کرده ایم و باید مسابقات اینگونه برگزار شود و اما و اگر و شاید و باید را بچینند به معنای این است که نمی خواهند به تیم ملی بازیکن بدهند. در این شرایط لیگ را تعطیل می کنند."

 

تبعات تعطیلی لیگ چه خواهد بود؟

مگر می شود؟ بعد از این همه سال برگزاری لیگ حالا برگردیم سر خانه اول! این صحبت های مشحون برچه اساسی مطرح می شود؟ چه بررسی صورت گرفته که به همین راحتی از تعطیلی لیگ سخن می گوید؟ می دانید تعطیلی لیگ چه تبعاتی به دنبال خواهد داشت؟ بازیکنان در کجا برای تیم ملی پرورش می یابند؟ بازیکنان کجا از نظر مالی تغذیه می شوند؟ انگیزه رسیدن به تیم ملی از کجا در بین بازیکنان به وجود می آید؟ آیا درست است به همین راحتی درباره موضوعی به این حساسی صحبت شود بدون اینکه کارشناسی شود؟

فدراسیون والیبال برای تغییر سرمربی خود چند کارگروه تشکیل داد چقدر بحث و گفت و گو شد تا در نهایت تصمیم به تغییر کواچ گرفته شد حالا در بسکتبال بدون بررسی از تعطیلی لیگ صحبت می شود!

 

کدام تیم بخاطر ناکامی از بسکتبال کنار کشیده است؟

یکی دیگر از مشکلاتی که همیشه در طی این سالها با آن مواجه بوده ایم انصراف تیم های مطرح از بسکتبال بوده است. زمانی یک تیم از نظر مالی مشکل دارد یا تیمی بدون ریشه است کنار رفتن آنها نمی تواند آزار دهنده باشد اما در بسکتبال عکس این اتفاق می افتد و هر ساله تیم های خوب و با ریشه از لیگ کنار می کشند و جالب است که رئیس می گوید:" همه تیم هایی که به بسکتبال می آیند به دنبال قهرمانی هستند. آیا من باید برای این تیم ها پرتاب کنم تا قهرمان شوند؟ هر تیمی که از بسکتبال رفته، خودش بعد از ناکامی در کسب افتخار رفته است."

آقای مشحون آیا مهرام بخاطر ناکامی در افتخار از بسکتبال کنار کشید؟ تیمی که انواع و اقسام قهرمانی ها را داشت. پیکان بخاطر ناکامی کنار کشید؟ تیمی که باشگاه مادر بسیاری از بازیکنان ملی پوش بسکتبال بود. ذوب آهن بخاطر ناکامی کنار کشید؟ تیمی که ریشه در بسکتبال داشت و هنوز هم تیم ملی از بازیکنان آن تغذیه می شود. صنام چطور؟ صباباتری چطور؟ بیم چطور؟ ایران نارا و... آیا این همه تیمی که از بسکتبال کنار رفتند بخاطر ناکامی بوده است؟ اگر یک سوم همین تیم ها را در بسکتبال نگه می داشتیم مطمئنا لیگ بسکتبال بسیار دیدنی تر از اینی می شد که امروز شاهد آن هستیم. بانک سامان در بسکتبال تیم می دهد اما خیلی زود کنار می کشد و اسپانسر والیبال می شود. مهرام با آن همه افتخار از بسکتبال کنار می رود و به دنبال تیم داری در والیبال است. پیکان از بسکتبال کنار می کشد اما تیم والیبال خود را هر سال قوی تر می کند. کاله حاضر نیست از دسته یک به لیگ برتر بسکتبال بیاید اما در والیبال تیم قدرتمندی را راهی رقابت ها می کند. این ها مطمئنا دلیل دارد و بی دلیل نمی شود که از یک رشته روی برگردانده و به رشته دیگر روی آورده شود!

 

بسکتبال راهکار و برنامه ندارد

جالب است مشحون می گوید:"همیشه از کمبودها صحبت می شود. ایران کشور ثروتمندی است اما مشکل اصلی نداشتن راهکار است و متاسفانه وقتی کاروان ورزشی از المپیک باز می گردد همه چیز کاملا به فراموشی سپرده می شود و تا یکسال مانده تا المپیک بعدی هیچ خبری از برنامه ها و آماده سازی تیم ها برای حضور در مهم ترین رویداد جهان وجود ندارد .باید واقعیت ها را قبول کنیم و بپذیریم که کمبودهایی داریم اما همه مشکلات ما نداشتن اعتبار و پول نیست بلکه نداشتن برنامه مهم ترین مشکل ورزش کشور است و باور کنیم اگر برنامه خوبی داشته باشیم اعتبار آن نیز تامین خواهد شد. اگر رییس جمهوری کاری مشابه آنچه برای فوتسال زنان انجام دادند برای کاروان ورزشی المپیک انجام دهند با اطمینان می گویم که کاروان ورزشی ایران می تواند عملکردی در حد نتایج المپیک لندن داشته باشد."

مشکل و راهکاری که رئیس برای کل ورزش ارائه می دهد دقیقا همان چیزی است که خود بسکتبال به آن نیاز دارد. رئیسی که سالهاست در حال ناله است و دیگر از التماس کردن خسته شده، خودش جواب خودش را می دهد. مشکل اصلی بسکتبال نداشتن سالن نیست، مشکل اصلی بسکتبال پول و کمبود بودجه نیست بلکه در این سال ها راهکار مناسبی برای حل مشکلات وجود نداشته است. برنامه اصولی و درستی برای جهانی شدن و قهرمان آسیا ماندن وجود نداشته و به جایی می رسیم که تیمی همچون چین و یا حتی فیلیپین از ایران جلو می زنند و به راحتی قهرمان آسیا و المپیکی می شوند.

پول مهم است، سالن مهم است اما دلیل اصلی عقب ماندن یا شاید بهتر است بگوئیم درجازدن بسکتبال ایران نیست، دلیل چیز دیگری است و باید در جای دیگری آن را جست...

سعیده فتحی



آخرین ویرایش: دوشنبه 16 آذر 1394 03:02 ب.ظ

اگر بسکتبال با مشحون ساخته می شد اکنون بین 8 تیم برتر جهان بودیم

نویسنده : basketball basketball دوشنبه 9 آذر 1394 09:13 ق.ظ  •   

افشین رضاپور / نشست کارگروه راهبردی فدراسیون بسکتبال برای برنامه ریزی بلندمدت در سرفصل های مختلف،‌  برگزار شد. در این جلسه مباحث مختلفی بررسی شد که به نقل از سایت فدراسیون مشحون مهمترین آنها به این ترتیب است: 
برنامه ریزی درباره رده های پایه، به روز رسانی مربیان تیم های پایه،‌ یکسان سازی تمرینات‌، الزام به حضور مربیان مدعو در جلسات تمرینی بائرمن،‌ نظارت بیشتر بر تیم ملی جوانان 2016،‌ 
استفاده از مربیان استان ها در تیم های ملی، برنامه های استعدادیابی،‌ راه اندازی کمپ ها و پایگاه های استعدادیابی، برنامه ریزی برای حضور در مدارس و استان ها،‌ برنامه های آموزشی، برنامه ریزی برای تیم های بزرگسالان.
بر این اساس نظارت بر نحوه انتخاب بازیکنان تیم ملی،‌ برنامه ریزی برای حضور در مسابقات انتخابی المپیک و حدود اختیارات بائرمن، سرمربی تیم ملی از مواردی است که در حوزه تیم ملی بزرگسالان نیز بررسی شد.
برای این نشست از افراد پیشکسوت و فرهیخته ای هم دعوت شده بود که احترام همه عزیزان برای اهالی بسکتبال واجب است زیرا سعید خلخالی ،محسن خلخالی ،نادر کاشانی ، عنایت اللـه آتشی ،بیژن قهرمانلو ، محسن صادق زاده ، مهران شاهین طبع و علی توفیق  نام های بزرگ بسکتبال ایران هستند و برخی از آنها تجربیات چندین دهه حضور در بسکتبال دارند با این حال مباحثی که مطرح شد از جهاتی بسیار قابل تامل است که نمی توان فقط مبنایی تجربی برای آن قائل شد. 
از سویی گرفتاری های خاص مربیگری مهران شاهین طبع در تیم پتروشیمی بندرامام نمرکز وی را تا آخر این دوره از بازی ها به تیمش معطوف می کند بنابراین تفکر روی مباحثی مانند استعدادیابی که کار تمام وقت می طلبد قطعا در برنامه های مربیگری شاهین طبع دستکم تا پایان لیگ برتر جایی ندارد به فرض اگر چنین باشد کو ابزار و امکانات لازم و سازماندهی نیروی انسانی مناسب برای اجرای تفکرات برآمده در مباحث مطرح شده؟
حتی محسن صادق زاده که در این سال ها به عنوان رییس هیات بسکتبال استان اصفهان نتوانست راهکاری برای برون رفت از مشکلات مالی و فنی تیم های اصفهانی پیدا کند در نشست راهبردی فدراسیون مشحون چه تاثیری می تواند داشته باشد وقتی ساختار فدراسیون ساده است، کارها هیجانی است و قدرت در دست یک نفر متمرکز است.
صادق زاده ، شاهین طبع یا علی توفیق کسانی  هستند  که دانش روز و تخصص را در کنار تجربیات بسکتبال آموخته اند اما ساختار ساده فدراسیون که کارها در آن سریع  و هیجانی شکل می گیرد ، به بسیاری از برنامه های بدون پشتوانه علمی قابلیت اجرایی نمی دهند زیرا اگر چنین بود و بسکتبال با ریاست مشحون نه مدیریت او موفق می شد اکنون تیم های ایران از نوجوانان تا جوانان و بزرگسالان بین هشت تیم برتر جهان بودند.
همان گونه که در سایت فدراسیون مشحون آمده بخش هایی از مباخث مطرح شده با کار مربیان مرتبط است در صورتی که نامی از مسعود قاسمی به عنوان رییس کمیته مربیان فدراسیون در نشستی که سایت فدراسیون مشحون آن را راهبردی می خواند ، دیده نمی شود.  به روز رسانی مربیان تیم های پایه،‌ یکسان سازی تمرینات‌، الزام به حضور مربیان مدعو در جلسات تمرینی بائرمن توسط چه کسی در کدام کمیته فدراسیون مشحون باید برنامه ریزی شود و چنانچه پاسخ کمیته مربیان است که هست پس مسعود قاسمی کجاست؟
 وی از تحصیلکرده های علم تربیت بدنی و به روز است حال آنکه در نشست هیجانی راهبردی فدراسیون مشحون جایی ندارد بعید نیست زیرا از نام های حاضر غیر از چکیده های بسکتبال ایران در دهه های اخیر پیداست نشست راهبردی مشحون چگونه است و بازده آن بعد از سیزده سال ریاست او چه خواهد بود و چگونه بسکتبال چهار سال دیگر سرکار است...

  


آخرین ویرایش: دوشنبه 9 آذر 1394 09:55 ق.ظ

فرار رو به جلوهای همیشگی در بسکتبال

نویسنده : basketball basketball یکشنبه 1 آذر 1394 12:10 ب.ظ  •   

 ایران درخواست میزبانی داد اما فدراسیون جهانی بسکتبال با اعلام چند کشوری که درخواست میزبانی دادند حلقه کشورهای درخواست کننده میزبانی رقابت های گزینشی المپیک را کم کرد . اکنون ایران از دایره پیشنهاد کنندگان میزبانی خارج شده است.

از ابتدا هم مشخص بود برای فدراسیونی که در 13 سال گذشته مهمترین میزبانی آن امیدهای آسیا بود نباید بختی برای میزبانی انتخابی المپیک قائل شد اما فدراسیون در روزهایی که تیم ملی در بازی های قهرمانی آسیا از صعود به المپیک ناکام ماند و انتقادها از شرایط نامشخص سرمربی تیم ملی بالا گرفت ، با مطرح کردن درخواست میزبانی یکی از مهمترین رویدادهای بسکتبال دنیا فراری رو به جلو کرد تا از بار انتقادها کم کند.

آنچه امروز هم درباره "بار فنی " لیگ برتر بسکتبال می شویم بی ارتباط با فرار رو به جلوی دیگر این فدراسیون نیست.

فدراسیون و هر فرد دیگر موافق "بار فنی " لیگ برتر باید معیارهای یک لیگ با "بار فنی" را تعریف کنند.

آیا برای نشان دادن "بار فنی؛ فقط باید منتظر سوت پایان مسابقه بود و چنانچه نتیجه نزدیک تمام شد باید گفت مسابقه بین دو تیم "بار فنی " داشت؟ آیا بار هیجانی که پیش از این با دعوت از دهها تن در همایش برنامه محوری فدراسیون دیدیم این بار در دل لیگ برتر و رقابت هایی که برگزار می شود ، رخنه کرده است؟

آیا نتیجه فقط معیار تعیین کیفیت بازی است؟ مدیریت منابع انسانی و کیفیت بخشی به آن چه معنایی دارد ؟ نوع بازی تیم ها و بازیکنان که بسیاری در اجرای مهارت های گروهی و فردی مشکل دارند چطور؟ بازی هایی که بین 45 تا 55 امتیاز تمام شده اند بیانگر چه سطحی از "بار فنی " بسکتبال هستند؟

استانداردهای لیگ

لیگ در تمام دنیا استانداردهای واحد دارد اما ممکن است بنا بر شرایط حاکم بر کشورها اختلافات ناچیزی در حزییات داشته باشد. لیگ بسکتبال در ایران تابع بسیاری از استانداردهای جهانی نیست  که البته این امر همه ورزش ایران را در بر می گیرد . در لیگ جین که در چند فصل اخیر توسعه یافته است رشد سرمایه گذاری بی نظیر بوده تا جایی که تولید کننده البسه لیائونینگ کلیت لیگ را حمایت می کند و هر تیمی صاحبان سرمایه و حامیان مالی خاص به خود دارد.

صرف نظر از مبنای اقتصادی لیگ چین ، باید به بار فنی این لیگ اشاره کرد.

متاسفانه تا زمانی که نگاه تجاری سازی ، حرفه ای شدن و نگاه تخصصی بویژه از سوی رسانه ها به بحث لیگ نداشته باشیم هر سال دریغ از پارسال لیگ ایران با تغییرات شکلی آن به مصیبتی بزرگ تر تبدیل می شود.

تعداد مربیان باتحربه در لیگ برتر ، فقدان ستاره ها، بازیکنان خارجی خوب ، شیوه تیمداری صاحبان سرمایه ، داوری ها و ...همه را باید برای داشتن لیگ استاندارد بازنگری کرد.



آخرین ویرایش: یکشنبه 1 آذر 1394 12:15 ب.ظ

صباباتری ، مهرام و اینک ثامن

نویسنده : basketball basketball چهارشنبه 27 آبان 1394 09:32 ق.ظ  •   


افشین رضاپور

انحلال مهرام نخستین و آخرین انحلال یک تیم بسکتبال نیست و نخواهد بود و بعد از این همان گونه که در گذشته اتفاق افتاد باز هم شاهد انحلال تیم های ورزشی -نه فقط بسکتبال- خواهیم بود.

با آنکه فعالیت های ورزشی ، قدرت بالایی برای تحت تاثیر قرار دادن اقتصاد دارند اما در کشور ما صنعت ورزش جایگاه خود را پیدا نکرده است بنابراین طبیعی است هر دوره شاهد خروج تیم هایی باشیم که نمی توانند زیر بار مخارج سنگین تیمداری بدون تحلیل هزینه و فایده کمر راست کنند.

در بسکتبال که تعداد خروج تیم ها از چرخه لیگ برتر طی 10 سال گذشته به عدد 20 رسیده است ، تیم هایی مانند ؛ صباباتری و مهرام با عنوان قهرمان ایران و آسیا نتوانستند دوام بیاورند و اگر امروز مدیر عامل باشگاه ثامن مشهد از مخارج سنگین تیمداری گلایه دارد باید به او حق داد.

تیم بسکنبال ثامن به طور خصوصی اداره می شود بنابراین وقتی در ورزش ایران مدلی برای خصوصی سازی نداریم ، صاحبان سرمایه بعد از یک یا دو فصل سرمایه گذاری در ورزش بی انگیزه شده و عرصه را ترک می کنند. حتی فریادهای مدیر ثامن و درخواست کمک وی از شهرداری مشهد یا ارگان های دیگر بی نتیجه است زیرا در وهله نخست این نهادها مسئولیتی در قبال کمک به یک تیم خصوصی ندارند از طرفی دولت تسهیلات و امکاناتی برای بخش خصوصی در نظر نگرفته است.

ناکام ماندن طرح خصوصی سازی استقلال و پرسپولیس نشان داد در ایران زیرساخت های مناسب برای سرعت بخشیدن به خصوصی سازی باشگاهها وجود ندارد. کاری که در کشورهای مختلف انجام پذیرفته و امروزه با سرعت بخشیدن به روند خصوصی سازی باشگاه ها درآمدهای مختلفی از جمله تلویزیونی ، انتقال بازیکن ، فروش بلیت ، جذب حمایت کنندگان مالی و حضور سرمایه داران بخش خصوصی در راس تیم های ورزشی دنیا را شاهد هستیم.

بخش خصوصی در جاده یکطرفه ورزش ایران فقط از جیب خرج می کند و همچنان از معافیت های مالیاتی و امتیازهای دیگر برای حضور در ورزش بی بهره است تا ثامنی ها در دومین فصل حضور در لیگ برتر بسکتبال از مشکلات مالی بنالند و تهدید به کناره گیری کنند یا امثال  صباباتری و مهرام با عناوین آسیایی در بسکتبال، امروز جایی در ورزش ایران نداشته باشند.           



آخرین ویرایش: چهارشنبه 27 آبان 1394 09:38 ق.ظ

برای یاسر ، سعیده فتحی و دیگران / بسکتبال سیخی چند ؟

نویسنده : basketball basketball شنبه 23 آبان 1394 12:21 ب.ظ  •   


افشین رضاپور – یاسر سماواتی را زیاد ندیده ام و خوب نمی شناسمش اما در دفعات دیدارمان به عنوان خبرنگار بسکتبال احساس او قشنگ بود . یک بار از ابوالفضل سیدی بازیکن دانشگاه آزاد نوشت و یک بار درباره اش از من پرسید.  سعیده فتحی را اما خاطره اش در ذهنم مانده است . قرار ملاقات رو بروی بیمارستان چمران برای رفتن به روزنامه 90 تا سعیده به عنوان خبرنگار بسکتبال معرفی شود. سیزده سال گذشت و اینک سعیده خبرنگار بسکتبال است. اما یاسر و سعیده در هفته ای که گذشت دو روز متفاوت را در روزهای خبرنگاری خود سپری کردند.

دو روز دو خبرنگار یکی در تالار بسکتبال و آن دیگری در راهروهای دادسری فرهنگ و رسانه. ما را چه شده است ؟ بسکتبال ... شنود ... دادسرا .... از هر طرف موج بدبینی و توهم با چاشنی رفاقت های ظاهری که اوج آن شاید برسد به پیام های سطحی نگر چند بار تکرار شده 17 مرداد هر سال ؛ روز خبرنگار مبارک!

یک روز یک بهانه است تا به ما یادآوری کند خبرنگار همان کسی است که از ما پیش مردم و برای مردم می نویسد تا چشم و زبان گویای ما باشد ؛ "ما"یی که بارها از بی عدالتی نالیده ایم اما خبرنگار پیش صاحبان منافع بسکتبال از حق مان دفاع کرده است. چگونه است وقتی پای باخت به میان می آید خبرنگار و مبارک باد روزش تبدیل می شود به " شنود" در اندازه موساد؟ یا آن دیگری برای نوشتن از مسافرت رییس بسکتبال به آمریکا باید پایش به دادسرای رسانه باز شود ؟ اینجا بسکتبال است یا سرویس های جاسوسی و اطلاعاتی با فضای وهم آلودی که آدم ها در آن  ناتوان از نشستن دور یک میز و گفت و گو کردن با هم ، یکدیگر را مدام با چوب بی اعتمادی می رانند؟

می خوانیم؛ در نظام نوین جهانی‏، ما در حال عبور از عصر "اطلاعات و رسانه ها" به سوی عصر "فرا اطلاعات" هستیم، اما توی گوش سالم مان یک نفر زمزمه می کند ؛ "به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را". عصر "فرا اطلاعات " سیخی چند وقتی اتهام  شنود و خیانت ، وصله خبرنگار آن هم از جماعت بسکتبال می شود؟

وقتی "بردن" برای زنده ماندن است و بقا از بالا تا پایین این بسکتبال با چرتکه محاسبه می شود ، خبرنگاران هم به جای دیده شدن در نوشته های شان در گوشه و کنار  تالارهای شهر در لباس بیگانگان و عناصر پنهان فرستاده شده از تیم های رقیب دیده می شوند که کارشان می شود شنود و تخریب!  

کجایی بسکتبال که روزی روزگاری تو را داشتیم بدون اتهام شنود و بدون دادسرای فرهنگ و رسانه ! آی بسکتبال کجایی که بردن و باختن تو با هم لذت داشت!

برای خبرنگار "برد و باخت" تیم ها یعنی نتیجه ای که بیرون  دم در تالارهای شهر می گذارد تا هفته بعد ، اما انگار برای خیلی ها "بردن" یعنی اعتبار یعنی هویت و کرامت انسانی یعنی روز خبرنگار مبارک و اگر نبود و نشد یعنی پشت گاری فرستادن خبرنگار. یعنی چوب حراج زدن به همه آنچه تاکنون در این سو و آن سوی تالارهای شهر دوید و دید و نوشت . یعنی چرتکه انداختن . یعنی بسکتبال سیخی چند؟

مزه این ورزش به سیخ کشیده شده چقدر خوش طعم است که خبرنگار را هم در آتش هیزم خود می سوزاند . آیا ارزش  بردن و ماندن در بسکتبال  به سوزاندن دیگران است؟  

...عابرین ای عابرین / بگذرید از راه من بی هیچ گونه فکر/ دشمن می رسد می کوبدم بر در/ خواهدم پرسید نام و هر نشان دیگر/ وای بر من/ به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را/ تا کشم از سینه ی پر درد خود بیرون/ تیرهای زهر را دلخون/ وای بر من... (نیما ) 



آخرین ویرایش: شنبه 23 آبان 1394 12:27 ب.ظ

حرف های وزیر در جمع پیشکسوتان ورزش و یک تناقض

نویسنده : basketball basketball سه شنبه 19 آبان 1394 01:10 ب.ظ  •   

به گزارش پایگاه خبری وزارت ورزش و جوانان،دکتر محمود گودرزی که در جمع پیشکسوتان ورزشی  سخن می گفت از شرکت در این جمع اظهار خرسندی کرد و افزود: بسیار خوشحالم در جمع بزرگانی هستم که یک روز آرزو داشتم در کنارشان عکس یادگاری بگیرم. دکتر گودرزی  بخشی دیگر از حرف های خود یادآور شد :من اعتقاد دارم جای محمدرضا طالقانی در ورزش ایران خالی است یا عده ای تلاش می کردند محمود مشحون را از بسکتبال دور کنند که خوشبختانه اقای مشحون را حفظ کردیم با این حال  من بر یک نکته نیز بسیار تاکید دارم و آنهم رای و نظر اعضای مجمع است حتی اگر به نظر درست نیاید ،اما برای نظر جمع احترام قایلیم و به خودم اجازه نمی دهم در صندوق رای دست ببرم ...

فرهیختگان بسکتبال - آقای گودرزی چطور به این نتیجه رسیده اند یک عده می خواستند مشحون را از بسکتبال دور کنند ؟ اگر نظر ایشان درباره بحث انتخابات است که باید گفت در فضای انتخابات فعالیت های مرسوم انتخاباتی نامزدها صورت می گیرد که به معنای دور کردن افراد تلقی نمی شود. مشحون به عنوان یک پیشکسوت بسکتبال قابل احترام است و حرفی نیست اما چرا وزیر محترم در جمع پیشکسوتان حرف های مدیریتی را به میان کشید ؟ اینجا یک  تناقض بین "حفظ کردن مشحون" و "دست نبردن در صندوق انتخابات" وجود دارد که امیدوارم وزیر فرهیخته ورزش به این موارد توجه داشته باشند.



آخرین ویرایش: سه شنبه 19 آبان 1394 01:14 ب.ظ

پرسش های بی پاسخ بعد از سفر مشحون / آیا رییس فدراسیون بسکتبال زیر پرچم آمریکا سوگند خورده است؟

نویسنده : basketball basketball سه شنبه 19 آبان 1394 08:49 ق.ظ  •   

فرهیختگان بسکتبال - ناکامی تیم ملی بسکتبال در رقابت های بسکتبال جام ملت های آسیا با مسافرت نابهنگام محمود مشحون به آمریکا ، پرسش و ابهام هایی را بوجود آورد که با گذشت یک ماه و اندی از این رقابت ها همچنان بدون پاسخ مانده است. مشحون که بیماری خود را بهانه مسافرتش از چانگشا چین محل برگزاری رقابت ها به دالاس آمریکا اعلام کرده است درباره شایعاتی که بعد از ترک اردوی تیم ملی و رفتن به آمریکا به منظور شرکت در مهمانی که گفته می شود عروسی نوه اش بوده است ، توضیحی نداده است.با این وجود بعد از ناکامی تیم ملی بسکتبال در رقابت های جام ملت های آسیا پرسش های زیر هنوز برای اهالی بسکتبال بدون پاسخ مانده که شخص رییس فدراسیون باید درباره ابهام های بوجود آمده یک سفر نابهنگام شفاف سازی کند:
1) جمعه دوم اکتبر (10 مهر امسال) رستوران ایرانی کسری در دالاس آمریکا پذیرای مهمانان چه کسی بوده است؟
2) محمود مشحون روزهای سوم و چهارم اکتبر (شنبه و یکشنبه 11 و 12 مهر ) کجا بود ؟ بیمارستان ؟ مدارک مربوط به بستری شدن وی در این روزها چرا نباید ارایه شود تا از بروز برخی شایعات جلوگیری کند؟
3)آیا مشحون هفتم اکتبر (چهارشنبه 15 مهر)  بلیت بازگشت به تهران داشت اگر چنین بود چرا یک هفته بعد اعلام شد که مشحون وارد ایران شده است؟
4)بلیت رفت به چین و از آنجا به ایالات متحده که سفر شخصی بشمار می رود چگونه و از چه محلی دریافت شد؟ آیا مشحون شخصا به تهیه بلیت شخصی خود به آمریکا اقدام کرده بود؟ به عبارت ساده تر پول مخارج این سفر از جیب شخص مشحون بوده یا قاطی سفر تیم ملی شده است ؟ 
قطعا مدارک و مستندات محمود مشحون می تواند ابهام هایی که از یک سفر نابهنگام به آمریکا بوجود آمده را برطرف کند. حتی جریان دوتابعیتی بودن روسای فدراسیون ها که سازمان بازرسی کل کشور روی آن انگشت گذاشته است باید در همین اثنا مشخص شود که آیا مشحون زیر پرچم آمریکا سوگند خورده و یک شهروند آمریکایی است یا گرین کارت دارد  که براحتی از چین سوار هواپیما می شود و بیست ساعته به دالاس در آمریکا می رسد یا طرح این موضوعات هم از اساس غلط است ؟ 
با ارایه این مدارک، به افرادی که دوره طرح کاد خود را در وکالت با شکایت از رسانه ها می گذرانند ، نیازی نیست.     


آخرین ویرایش: سه شنبه 19 آبان 1394 09:34 ق.ظ


تعداد کل صفحات ( 11 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...